Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Εκδήλωση του Λυκείου Σαπών για την ολοκλήρωση του προγράμματος Erasmus+


Την Τρίτη 4 Ιουλίου 2017 και ώρα 11:00 πραγματοποιήθηκε στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Μαρωνείας Σαπών εκδήλωση με αφορμή την ολοκλήρωση του προγράμματος Erasmus+ για τη διετία 2015-17. Παρόντες, μεταξύ άλλων, στην εκδήλωση ήταν: η υπεύθυνη σχολικών δραστηριοτήτων της ΔΙΔΕ Ροδόπης κ. Κατερίνα Σχοινά, ο γενικός συντονιστής του προγράμματος Erasmus+ στο οποίο μετέχει το Γενικό Λύκειο Σαπών κ Andre Listeman από τη Γερμανία, η Διευθύντρια του Λυκείου Σαπών κ Κατερίνα Σαμαρά, οι καθηγητές και μαθητές που συμμετείχαν στο πρόγραμμα Erasmus.

Domino, τελική αποτίμηση του προγράμματος


Σάπες 4 Ιουλίου 2017
Αγαπητοί φίλοι,

Το Γενικό Διαπολιτισμικό Λύκειο στις Σάπες την τελευταία επταετία έχει αποκτήσει μια μεγάλη εμπειρία στην οργάνωση προγραμμάτων Erasmus καθώς στα χρόνια αυτά έχει οργανώσει δυο προγράμματα στρατηγικών συμπράξεων μεταξύ σχολείων για μαθητές αλλά και δυο προγράμματα ατομικής κινητικότητας για καθηγητές. Η δραστηριότητά μας αυτή είχε σαν αποτέλεσμα ικανός αριθμός εκπαιδευτικών να αποκομίσουμε πολύτιμη πείρα στην οργάνωση και πραγματοποίηση τέτοιων προγραμμάτων.

Φέτος ολοκληρώνονται τα δυο προγράμματα Erasmus+ που έτρεξαν τη διετία 2015-2017. Για το πρόγραμμα Ατομικής κινητικότητας ακούσατε ήδη ενώ εγώ με τη σειρά μου θα αναφερθώ συνοπτικά στο πρόγραμμα στρατηγικής σύμπραξης μεταξύ σχολείων. 


Το πρόγραμμά μας ονομάζεται: «Καταργώντας τα σύνορα;! Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και η επίδρασή του σε ευρωπαϊκά συμφραζόμενα-χτες-σήμερα-αύριο». συνοπτικά DOMINO, ονομασία η οποία προέρχεται από τα αρχικά του προγράμματος στη γερμανική γλώσσα. Στο πρόγραμμα μετέχουμε σχολεία από τρεις χώρες. Πρόκειται για το Γυμνάσιο του Bad Essen της Γερμανίας, το Κολλέγιο του Harderjik της Ολλανδίας και το Λύκειο Σαπών από Ελλάδα.

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Music's evolution


MUSIC'S EVOLUTION



Μusic is "a language that has no borders" and it unites people. Music is the cornerstone of any civilization and it builds bridges between people with different cultures. Nowadays all people regardless of the country the live incorporate music in their lives almost daily.But man as a strange being often wonders how the music will evolve in the future.So according to data of the present we can conclude to how music will be in the future.



Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

Possible mesures for solutions for a serious social problem

Unemployment is the main problem that concerns Greece this period.
It ‘s caused by the economical crisis and other reasons like lack of education, social class etc.
The new generation sees that there is no future for those who graduate and they feel unable to make their dreams come true. They worry about how they’ re going to ensure a job so they can leave their families and be independent. That’s why many of them are thinking of moving abroad but they know that things are not better there. Also those who are a little older are unable to have a family because they know that their children won’t have a good life (ex. education).
All these apply to  most Greek people because many of them can’t use their knowledge and their skills because there are no jobs for them.
Unemployment is a problem that never stops. For this reason it is necessary to make some changes to improve the situation.

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

Imagine what will be a heritage of mankind in future. Make a list to explain your point of view.



Undoubtedly we live in an age in which human excels building structures having available the latest methods and technology developed within. Many times comes the nature of weather phenomena to remind the futility of his efforts to master. But there are monuments testify that the ancient civilizations were able to make their mark with a huge heritage attractions. The following seven attractions are undoubtedly proof global European heritage. And in my opinion they will remain for the next twenty years.

METEORA


Meteora is a cluster of huge dark sandstone cliffs which rise out of Kalambaka, near the first hills of Pindos and Chassia. The monasteries of Meteora, which are built on top of some rocks, is now the second most important monastic group in Greece after Mount Athos. Of the thirty who have been historically, currently operating only seven, which, since 1988, included in the list of UNESCO world heritage monuments. The average altitude is 313 meters. Studies show that the rocks were formed about 60 million years ago during the Paleogene Period. The weathering, erosion and earthquakes then gave them their present shape. The wild and inaccessible landscape was a convenient place for hermits Christians who settled in the area to date is not exactly known. The name Meteora attributed to the founder of the monastery Great Meteoron, Aghios Athanasios the Meteorite, which he called "Meteor" Platis Lithos which premiered in 1344. Generally the monastic life Meteora noted decline in the years of decline and fall of the Byzantine Empire and the ensuing Ottoman conquest of Thessaly in 1393. However, from the late 15th century and especially the 16th century Meteora know their greatest prosperity, and founded new monasteries, Catholic and monastic buildings, which are adorned with unique art paintings. In the 1920s they carved stairways and tunnels in the rocks making the odd accessible from the nearby plateau, so the traditional method of communication and supply the monasteries with ladders, ropes, pulleys and baskets, gradually abandoned.



Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2016

literature(my own poem)

Vaso Farasopoulou,

When people ask me how I see myself in twenty years

When people ask me how I see myself in twenty years-I do not answer-I do not know what to answer. I get nervous, I retreat and I just wander off among the rabble.

When people ask me how I see myself in twenty years, my thoughts escape me, my noble dreams proliferate and the chimeric journey begins.

When people ask me how I see myself in twenty years, I stir up the memories of the past, I blend them with those of the present and then contemplate what form, what taste and what colour those in the future will have.

When people ask me how I see myself in twenty years, sometimes I feel sad, sometimes I am happy and sometimes Ι resent the question. Plans are many, life is short and I am constantly getting older.

When people ask me how I see myself in twenty years, I do not answer, not by choice but rather by ignorance. What could I possibly answer? Besides, nobody knows...