Δευτέρα 7 Αυγούστου 2017
Τρίτη 11 Ιουλίου 2017
Εκδήλωση του Λυκείου Σαπών για την ολοκλήρωση του προγράμματος Erasmus+
Την Τρίτη 4 Ιουλίου 2017 και ώρα 11:00 πραγματοποιήθηκε στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Μαρωνείας Σαπών εκδήλωση με αφορμή την ολοκλήρωση του προγράμματος Erasmus+ για τη διετία 2015-17. Παρόντες, μεταξύ άλλων, στην εκδήλωση ήταν: η υπεύθυνη σχολικών δραστηριοτήτων της ΔΙΔΕ Ροδόπης κ. Κατερίνα Σχοινά, ο γενικός συντονιστής του προγράμματος Erasmus+ στο οποίο μετέχει το Γενικό Λύκειο Σαπών κ Andre Listeman από τη Γερμανία, η Διευθύντρια του Λυκείου Σαπών κ Κατερίνα Σαμαρά, οι καθηγητές και μαθητές που συμμετείχαν στο πρόγραμμα Erasmus.
Domino, τελική αποτίμηση του προγράμματος
Σάπες 4 Ιουλίου 2017
Αγαπητοί φίλοι,
Το Γενικό Διαπολιτισμικό Λύκειο στις Σάπες την τελευταία επταετία έχει αποκτήσει μια μεγάλη εμπειρία στην οργάνωση προγραμμάτων Erasmus καθώς στα χρόνια αυτά έχει οργανώσει δυο προγράμματα στρατηγικών συμπράξεων μεταξύ σχολείων για μαθητές αλλά και δυο προγράμματα ατομικής κινητικότητας για καθηγητές. Η δραστηριότητά μας αυτή είχε σαν αποτέλεσμα ικανός αριθμός εκπαιδευτικών να αποκομίσουμε πολύτιμη πείρα στην οργάνωση και πραγματοποίηση τέτοιων προγραμμάτων.
Φέτος ολοκληρώνονται τα δυο προγράμματα Erasmus+ που έτρεξαν τη διετία 2015-2017. Για το πρόγραμμα Ατομικής κινητικότητας ακούσατε ήδη ενώ εγώ με τη σειρά μου θα αναφερθώ συνοπτικά στο πρόγραμμα στρατηγικής σύμπραξης μεταξύ σχολείων.
Το πρόγραμμά μας ονομάζεται: «Καταργώντας τα σύνορα;! Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και η επίδρασή του σε ευρωπαϊκά συμφραζόμενα-χτες-σήμερα-αύριο». συνοπτικά DOMINO, ονομασία η οποία προέρχεται από τα αρχικά του προγράμματος στη γερμανική γλώσσα. Στο πρόγραμμα μετέχουμε σχολεία από τρεις χώρες. Πρόκειται για το Γυμνάσιο του Bad Essen της Γερμανίας, το Κολλέγιο του Harderjik της Ολλανδίας και το Λύκειο Σαπών από Ελλάδα.
Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2016
Music's evolution
MUSIC'S EVOLUTION
Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2016
Possible mesures for solutions for a serious social problem
Unemployment is the main problem
that concerns Greece this period.
The new generation sees that there
is no future for those who graduate and they feel unable to make their dreams
come true. They worry about how they’ re going to ensure a job so they can
leave their families and be independent. That’s why many of them are thinking
of moving abroad but they know that things are not better there. Also those who
are a little older are unable to have a family because they know that their
children won’t have a good life (ex. education).
It ‘s caused by the economical
crisis and other reasons like lack of education, social class etc.

All these apply to most Greek
people because many of them can’t use their knowledge and their skills because
there are no jobs for them.
Unemployment is a problem that never
stops. For this reason it is necessary to make some changes to improve the
situation.
Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2016
Imagine what will be a heritage of mankind in future. Make a list to explain your point of view.
Undoubtedly we live in an age in which human excels building structures having available the latest methods and technology developed within. Many times comes the nature of weather phenomena to remind the futility of his efforts to master. But there are monuments testify that the ancient civilizations were able to make their mark with a huge heritage attractions. The following seven attractions are undoubtedly proof global European heritage. And in my opinion they will remain for the next twenty years.
METEORA
Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2016
literature(my own poem)
Vaso Farasopoulou,
When people ask
me how I see myself in twenty years
When people ask me how I see myself in twenty
years-I do not answer-I do not know what to answer. I get nervous, I retreat
and I just wander off among the rabble.
When people ask me how I see myself in twenty
years, my thoughts escape me, my noble dreams proliferate and the chimeric
journey begins.
When people ask me how I see myself in twenty
years, I stir up the memories of the past, I blend them with those of the
present and then contemplate what form, what taste and what colour those in the
future will have.
When people ask me how I see myself in twenty
years, sometimes I feel sad, sometimes I am happy and sometimes Ι resent the
question. Plans are many, life is short and I am constantly getting older.
When people ask me how I see myself in twenty
years, I do not answer, not by choice but rather by ignorance. What could I
possibly answer? Besides, nobody knows...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)